Z tej perspektywy patrząc pojawiają się kolejne pytania; Czy moderować to, to samo, co zarządzać, organizować, kierować, rządzić?... (i wiele innych określeń, które opisują różne funkcje menedżera). Czy moderator to po prostu szef, lider, przywódca? Gdyby odpowiedzi na te pytania były jednoznacznie pozytywne ułatwiłoby nam to zadanie zrozumienia sensu i roli moderatora.

Odpowiedzi nie są jednak tak jednoznaczne. Możemy powiedzieć, że każdy nominowany szef, lider powinien być moderatorem i umieć moderować pracę swojej grupy. Ale nie każdy moderator może / musi być nominowanym szefem, pełnić wobec zespołu, z którym pracuje rolę szefa, osoby zarządzającej.

To nie formalna relacja pomiędzy osobą a grupą decyduje o statusie moderatora, ale decyduje o tym rola, do której przypisane są określone cele i działania.

Kim jest więc i co robi moderator? Zaproponujemy tutaj wstępną definicję, jako wyjściowy materiał do dyskusji i dalszych wspólnych poszukiwań najlepszego rozumienia cech i funkcji moderatora.

To osoba, która zna mechanizmy i dynamikę pracy grupowej, rozumie i czuje jej przejawy, zna techniki pracy grupowej potrafi je trafnie wykorzystać do osiągnięcia założonego przez grupę celu i rezultatu.

Grupa

• Hamowanie społeczne – niekiedy i przy niektórych rodzajach zadań obecność innych wpływa negatywnie na naszą sprawność działania.



• Próżniactwo społeczne – im więcej ludzi wykonuje jakąś pracę, tym gorszy rezultat uzyskują w porównaniu z tym, co wynikałoby z sumowania indywidualnych rezultatów.



• Tendencyjna komunikacja informacji podzielanej – w dyskusji grupowej członkowie grupy poruszają i przekazują częściej te informacje, które są już znane innym, niż informacje, które znają tylko oni, więc nie podzielane przez grupę.



• Syndrom „grupowego ogłupienia” – kiedy grupa podejmuje błędną decyzję, dlatego, że zależy jej bardziej na poczuciu spójności, manifestowanego przez jednomyślność, niż na podjęciu merytorycznie poprawnych decyzj.

Potrzebny jest więc ktoś, lub coś, kto lub co, nie tylko przeprowadzi grupę przez rafy i skały zagrożeń współdziałania, ale również wskaże sposób wyjścia na pełne morze i wykorzystania całej powierzchni żagli, kto pomoże grupie, jej członkom skorzystać z:

• Poczucia wspólnoty – „ducha grupy"


• Możliwości naśladownictwa i uczenia się od innych.


• Wzajemnej kompensacji indywidualnych niedostatków.


• Unikalnych talentów niektórych.


• Wzajemnej inspiracji i konstruktywnej korekty.


• Efektu synergii – gdzie całość jest większa od sumy części.....